Realizacija govornog čina naredbe u engleskom jeziku – konvencionalizirana indirektnost uz korištenje negativne učtivosti

Sažetak

Naredba se od ostalih direktiva ne razlikuje po bilo kakvim lingvističkim elementima, već po statusu učesnika u komunikaciji, te u svim slučajevima kada govorniku njegov status daje pravo da nešto traži od slušaoca, odnosno kada je u poziciji da kazni slušaočevo eventualno odbijanje, možemo reći da se radi o govornom činu naredbe bez obzira kojim se lingvističkim sredstvima realizira. Naredba se, kao i bilo koji drugi govorni čin, može realizirati kao direktni ili indirektni čin. Kao indirektni govorni čin naredba može biti realizirana po nekom od ustaljenih obrazaca (konvencionalizirana indirektnost), ili ne slijedeći bilo kakve obrasce (nekonvencionalizirana indirektnost). Konvencionalizirana indirektnost može se postići korištenjem pozitivne ili negativne učtivosti, ili uopće ne biti motivirana učtivošću. U ovom radu analiziramo obrasce po kojima se u engleskom jeziku naredba može realizirati kao konvencionalizirani indirektni govorni čin uz korištenje negativne učtivosti.